اگر تاکنون برای انجام کارهای تکراری ویرایش عکس مجبور شده‌اید لایت‌روم را باز کنید، یک کاربر با ساخت مهارت (Skill) در Claude Code نشان داده است که می‌توان همین کارها را با چند دستور ساده و بدون نرم‌افزار سنگین انجام داد. این روش بر پایه کدنویسی و بینایی ماشین است، نه یک ویرایشگر مخفی در Claude.
Claude Code چگونه عکس‌ها را ویرایش می‌کند؟
Claude Code یک ویرایشگر تصویر در دل خود پنهان نکرده است؛ بلکه از کد و توانایی بینایی خود استفاده می‌کند. اگر از آن بخواهید تصویری را روشن‌تر کند، یک اسکریپت پایتون (Python) می‌نویسد و آن را روی سیستم شما اجرا می‌کند که در ویندوز از طریق PowerShell انجام می‌شود. ویرایش واقعی توسط Pillow، کتابخانه تصویرپردازی پایتون، صورت می‌گیرد.
در نخستین آزمایش، Claude متوجه شد Pillow نصب نیست، بنابراین آن را دریافت کرد و کار را ادامه داد. خروجی ویرایش به‌صورت یک فایل جدید در کنار فایل اصلی ذخیره می‌شود و فایل اصلی دست‌نخورده می‌ماند. البته برای این کار باید Python از قبل روی رایانه نصب باشد.
پشتیبانی از فرمت‌ها و محدودیت‌ها
تقریباً هر تغییری که به کل کادر اعمال شود در این روش ممکن است. برش (Crop) و تغییر اندازه (Resize) بدیهی‌ترین موارد هستند، اما بخش قابل‌توجهی از پنل Basic لایت‌روم نیز قابل انجام است؛ از جمله گرمی رنگ (Warmth)، ته‌رنگ (Tint)، اشباع رنگ (Saturation)، روشنایی (Brightness) و کنتراست (Contrast).
پشتیبانی از فرمت‌ها به توانایی Pillow در باز کردن فایل‌ها بستگی دارد. JPEG، PNG و WebP مستقیماً کار می‌کنند. عکس‌های HEIC آیفون ابتدا به یک افزونه نیاز دارند و RAW از طریق افزونه جداگانه‌ای پردازش می‌شود که می‌تواند فایل‌ها را بخواند، اما هرگز آن‌ها را دوباره با فرمت RAW ذخیره نمی‌کند. همچنین Claude فقط می‌تواند تصاویر JPEG، PNG، GIF و WebP را ببیند.
دو مهارت برای دو نوع ویرایش
یک مهارت (Skill) در Claude Code پوشه‌ای است که یک فایل دستورالعمل به‌همراه اسکریپت‌های موردنیاز را نگه می‌دارد. اگر آن را در پوشه .claude\skills داخل پروژه قرار دهید، به یک فرمان اسلش (Slash Command) تبدیل می‌شود.
این کاربر دو رویکرد را تشخیص داده است: پریست (Preset) و تطبیقی (Adaptive). در ویرایش پریست، یک اسکریپت برش و تغییر اندازه را همراه با برخی تنظیمات پایه رنگ پوشش می‌دهد و مقادیر به زبان ساده در دستورالعمل نوشته شده‌اند تا عبارت‌هایی مانند «کمی» و «زیاد» بدون تایپ عدد به مقادیر واقعی نگاشت شوند. در پایان فقط یک برگه قبل و بعد بررسی می‌شود تا سرعت حفظ شود. تنظیمات نیز در یک فایل دستور (Recipe File) برای دفعه بعد ذخیره می‌شوند.
در مهارت تطبیقی، Claude ابتدا هر عکس را اندازه‌گیری می‌کند. در این مرحله نور موجود و ته‌رنگ رنگ (Color Cast) را در نظر می‌گیرد و سپس برنامه‌ای با اصلاحات متفاوت برای هر تصویر می‌نویسد، نه یک ظاهر مشترک برای کل دسته. موارد غیرعادی علامت‌گذاری می‌شوند و Claude فقط پیش‌نمایش همان‌ها را باز می‌کند تا تصمیم بگیرد. در یک دسته، ۱۱ عکس به دلیل ته‌رنگ شدید رنگ علامت خوردند. پس از بررسی، Claude تشخیص داد رنگ از نور پس‌زمینه RGB می‌آید و آن را حفظ کرد. حتی عکس‌های علامت‌خورده را در یک شبکه برای مقایسه قرار داد؛ کاری که در دستورالعمل‌ها نیامده بود. هر دو مهارت خروجی خود را در پوشه‌های جداگانه می‌نویسند و به‌صورت پیش‌فرض داده‌های موقعیت مکانی را حذف می‌کنند.
اجرای هر دو مهارت به‌صورت یک گردش کار دسته‌ای
بیشتر کارهایی که کاربر را به سمت لایت‌روم می‌کشاند، فقط کارهای روزمره و پاکسازی است. مرتب‌سازی هم در این میان نقش دارد، چون لایت‌روم مجموعه‌ها را به‌صورت پوشه‌های مجازی داخل کاتالوگ خود نگه می‌دارد و ساختن آن‌ها کلی کلیک در ماژول Library می‌طلبد. Claude این بخش را سریع‌تر انجام می‌دهد.
برای ویرایش‌ها، تقریباً همیشه مهارت Preset برای برش و تغییر اندازه اجرا می‌شود، چون این کارها به‌هرحال در یک ویرایشگر انجام خواهند شد. مهارت Adaptive پس از آن وارد می‌شود، زمانی که عکس‌ها به توجه فردی برای رنگ و نور نیاز دارند. فعال‌سازی هر کدام فقط یک فرمان اسلش به‌همراه یک جمله ساده برای توصیف خواسته است. هر مرحله نیز در پوشه خودش ذخیره می‌شود.
تصاویر نمونه در مقاله از یکی از نخستین اجراهای آزمایشی این مهارت‌ها بوده‌اند. کاربر مجموعه‌ای از تصاویر شاخص مقالات خود را اضافه کرده که قرار نیست بی‌نقص به نظر برسند و عمداً طوری عکاسی شده‌اند که مانند دسکتاپ یک کاربر معمولی باشند، اما باید نسبت ابعاد (Aspect Ratio) مشخصی داشته باشند و کمی جلوه رنگ هم ضرری ندارد. در این نمونه، Claude برش را انجام داد و سپس خواسته شد کمی گرمی رنگ اضافه کند، چون برخی عکس‌ها در شب و زیر نور آبی-سفید سقفی گرفته شده بودند. نتیجه فوق‌العاده نبود و همین هدف بود؛ زیرا کاربر را از باز کردن ده‌ها فایل در ویرایشگر و تنظیم تک‌تک آن‌ها نجات داد.
پنل Basic لایت‌روم، بدون لایت‌روم
بدیهی است که این روش جایگزین یک ویرایشگر جامع نمی‌شود، اما کارهای پایه را انجام می‌دهد تا برای تنظیمات کوچک نیازی به اجرای یک برنامه سنگین نباشد. ظاهر نهایی عکس به یک جمله و یک فایل دستور کوچک تبدیل می‌شود که می‌توان ماه‌ها بعد آن را باز کرد یا بدون خروجی گرفتن پریست، به شخص دیگری سپرد.