چند ماه پیش بود که مخزن نرم‌افزاری فلیت‌هاب (Flathub) به‌دلیل رفتار نامناسب برخی ارسال‌کنندگان، ارسال برنامه‌های ساخته‌شده با مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) را به‌طور کامل ممنوع کرد. اما اکنون و در پی آنکه شمار فزاینده‌ای از توزیع‌های لینوکس (Linux Distros) پذیرش کدهای تولیدشده با هوش مصنوعی را — البته به شرط کیفیت مطلوب — اعلام کرده‌اند، به نظر می‌رسد فلیت‌هاب نیز در این سیاست تجدیدنظر کرده است. خوشبختانه قواعد جدید هرچند محتوای هوش مصنوعی را مجاز می‌کند، اما دروازه‌ای برای سیل برنامه‌های بی‌کیفیت به روی مخزن باز نمی‌کند.
افشای اجباری؛ شرط اصلی پذیرش
بر اساس گزارش Linuxiac، فلیت‌هاب ممنوعیت پیشین خود بر محتوای تولیدشده با مدل‌های زبانی بزرگ را لغو کرده است. در بازنگری انجام‌شده در مستندات پروژه، قواعد جدید چنین آغاز می‌شوند:
- ارسال‌کنندگان موظف‌اند هرگونه کد، مستندات، بسته‌بندی (Packaging) یا سایر موادی را که می‌دانند یا به‌طور منطقی باور دارند با هوش مصنوعی تولید شده و در برنامه یا بسته‌بندی فلیت‌هاب آن گنجانده شده است، افشا کنند.
- این افشاگری باید بخش‌های تحت تأثیر و حدود تقریبی آن را به‌روشنی مشخص کند.
افشا کردن، مصونیت ایجاد نمی‌کند
این مقررات به آن معنا نیست که فردی بتواند در پنج دقیقه به یک مدل زبانی دستور دهد برنامه‌ای بسازد، یک متن افشاگری به آن بچسباند، آن را ارسال کند و از حذف شدن در فلیت‌هاب مصون بماند. اگر نگه‌دارندگان (Maintainers) تشخیص دهند پروژه‌ای به‌طور کامل با روش کدنویسی موسوم به وایب‌کدینگ (Vibe Coding) ساخته شده است، یا «نگرانی‌هایی درباره بازبینی، کیفیت یا قابلیت نگهداری» آن داشته باشند، می‌توانند برنامه را رد کنند؛ حتی اگر ارسال‌کننده کار خود را به‌درستی برچسب‌گذاری کرده باشد. به نظر می‌رسد هدف این رویکرد، تشویق به استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی بدون باز کردن راه برای موجی از برنامه‌های وایب‌کدشده است که نگه‌دارندگان را از پا درمی‌آورد.
ارسال‌کننده باید انسان باشد، نه عامل هوشمند
علاوه بر این، افراد نمی‌توانند صرفاً یک عامل هوشمند (AI Agent) راه‌اندازی کنند و نگهداری پروژه خود را به آن بسپارند. کار باید توسط انسان ارسال شود و یک عامل هوشمند نمی‌تواند «پیام‌های کامیت (Commit Messages)، توضیحات، نظرات بازبینی (Review Comments) یا پاسخ‌های خود را تولید کند.» این محدودیت احتمالاً برای جلوگیری از آن وضع شده است که کسی یک عامل هوشمند را روی پروژه‌ای مستقر کند و تمام کارهای نگهداری آن را به آن واگذار کند.
جمع‌بندی
سیاست تازه فلیت‌هاب را می‌توان تلاشی برای یافتن تعادل میان دو ضرورت دانست: پذیرش واقعیت گسترش ابزارهای هوش مصنوعی در توسعه نرم‌افزار آزاد و متن‌باز، و پاسداشت کیفیت و پایداری مخزن. در این چارچوب، شفافیت درباره سهم هوش مصنوعی به یک الزام تبدیل شده و مسئولیت نهایی همچنان بر دوش توسعه‌دهنده انسانی است.