اپل در به‌روزرسانی‌های پاییزی خود معمولاً تمرکز اصلی را بر ابزارهای بهتر برای مدیریت دستگاه‌ها می‌گذارد، اما امسال یک قابلیت کم‌تردیده‌شده معرفی شده که به باور کارشناسان، در موقعیت‌های خاص یک پیروزی واقعی برای تیم‌های فناوری اطلاعات به شمار می‌رود: جمع‌آوری از راه دور لاگ‌های پشتیبانی اپل‌کر (AppleCare).
چالش دیرینه جمع‌آوری لاگ در سازمان‌ها
اگر تاکنون برای یک مشکل سخت‌قابل‌بازتولید در ناوگان دستگاه‌های اپل خود پرونده پشتیبانی اپل‌کر (AppleCare) باز کرده باشید، به‌خوبی می‌دانید این فرآیند چقدر دشوار است. اپل‌کر به یک گزارش تشخیصی سیستم (sysdiagnose) نیاز داشت و تهیه آن یا مستلزم دسترسی فیزیکی به دستگاه بود یا هدایت کاربر از طریق مجموعه‌ای از گام‌ها که پیش‌تر هرگز انجامشان نداده بود.
این روش در نهایت جواب می‌داد، اما کند بود، به در دسترس بودن و تمایل کاربر به همکاری وابسته بود و برای کارمندان دورکار یا مدیران اجرایی در سفر، این تصور را ایجاد می‌کرد که تیم فناوری اطلاعات دید کافی نسبت به لاگ‌های رویدادهای دستگاه ندارد؛ تصوری که تا حدی درست بود. هرچه بازتولید مشکل دشوارتر می‌شد، این وضعیت برای تیم فناوری اطلاعات آزاردهنده‌تر می‌شد؛ زیرا تا زمانی که لاگ‌ها به دست می‌آمد، دستگاه ری‌استارت شده و وضعیت مک‌اواس تغییر کرده بود و فرآیند عیب‌یابی از ابتدا آغاز می‌شد.
فرمان TriggerEnhancedLogCollection چگونه کار می‌کند؟
اپل دو فرمان جدید مدیریت دستگاه (Device Management) را در نسخه‌های ۲۷ سیستم‌عامل‌های iOS، iPadOS، macOS و tvOS معرفی کرده است: فرمان TriggerEnhancedLogCollection و یک فرمان لغو (Cancel). روند کار ساده است:
- یک پرونده پشتیبانی در اپل‌کر باز می‌کنید.
- اپل‌کر یک توکن (Token) در اختیار شما قرار می‌دهد.
- این توکن را هنگام اجرای فرمان، از طریق سامانه مدیریت دستگاه خود ارسال می‌کنید.
- دستگاه لاگ‌ها را جمع‌آوری کرده و مستقیماً برای اپل بارگذاری می‌کند و این داده‌ها به‌صورت خودکار به تیکت پشتیبانی شما در اپل پیوست می‌شوند.
علاوه بر این، دستگاه وضعیت خود را به‌طور پیوسته از طریق مدیریت اعلانی (Declarative Management) گزارش می‌دهد؛ بنابراین می‌توانید ببینید که جمع‌آوری لاگ آغاز شده است یا خیر، به پایان رسیده است یا نه، در انتظار رضایت کاربر است یا عملیات بارگذاری در جریان است.
حالت تعاملی در برابر حالت غیرتعاملی
این فرمان دو حالت دارد و تفاوت میان آن‌ها بسته به نوع دستگاهی که مدیریت می‌کنید اهمیت پیدا می‌کند. در iOS، حالت غیرتعاملی (Non-interactive) زمانی در دسترس است که دستگاه رمز عبور (Passcode) و حساب کاربری نداشته باشد؛ در این حالت لاگ‌ها بدون دخالت کاربر در پس‌زمینه جمع‌آوری و بارگذاری می‌شوند. به نظر می‌رسد این حالت برای محیط‌های کیوسک (Kiosk) و پایانه‌های فروش (POS) کاربرد داشته باشد. در tvOS و آی‌پدهای اشتراکی (Shared iPad) نیز حالت غیرتعاملی همیشه در دسترس است.
در مک‌اواس اما حالت تعاملی (Interactive) الزامی است. کاربر یک اعلان می‌بیند و از او برای جمع‌آوری لاگ و همچنین بارگذاری آن‌ها رضایت خواسته می‌شود. کاربر می‌تواند این درخواست را رد کند، اما این روش همچنان به‌مراتب بهتر از فرآیند پیشین است؛ هرچند کاملاً بدون نیاز به دخالت انسان نیست و کاربر همچنان در جریان کار قرار می‌گیرد، اما دست‌کم با یک کادر ساده در رابط کاربری مواجه می‌شود.
جمع‌بندی
کار از راه دور و مدل کاری ترکیبی، جمع‌آوری دستی لاگ را دشوارتر کرده است و کاربری دورکار در شهری دیگر که با مشکلات متناوب مک‌اواس دست‌وپنجه نرم می‌کند، یکی از چالش‌برانگیزترین سناریوهای پشتیبانی برای هر تیم فناوری اطلاعات است. با این قابلیت، به‌محض اینکه تیم اپل درخواست لاگ کند، می‌توانید فرمان را از کنسول مدیریت دستگاه خود ارسال کنید، دستگاه کار را انجام می‌دهد و اپل اطلاعات مورد نیاز برای پیشبرد پرونده را در اختیار خواهد داشت.