در حالی که جامعه متن‌باز (Open Source) بر سر قوانین استفاده از محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی و مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) بحث‌های داغی را تجربه می‌کند، لینوس توروالدز، خالق لینوکس، می‌گوید از هوش مصنوعی در توسعه لینوکس استفاده می‌کند و از این کار لذت می‌برد.
توروالدز در گفت‌وگو با درک هاندل در رویداد Open Source Summit Europe توضیح داد که نگاهش به هوش مصنوعی مشابه همان رهنمودهایی است که پروژه‌های حامی هوش مصنوعی توصیه می‌کنند. او تأکید کرد اگر از هوش مصنوعی درست استفاده شود و به چشم یک ابزار به آن نگاه شود، می‌تواند برنامه‌نویسی را بسیار لذت‌بخش‌تر کند.
هشدار برای کارهای جدی
به گزارش زدنت (ZDNet)، توروالدز می‌گوید می‌توان با یک دستور (Prompt) در چند دقیقه یک اپلیکیشن ساخت، اما افراد باید هنگام استفاده از مدل‌های زبانی بزرگ برای ساخت چیزهای مهم‌تر از یک پروژه سرگرمی یا نمونه اولیه (Prototype) «بسیار مراقب» باشند. او در این باره گفته است: «من قبلاً فکر می‌کردم هوش مصنوعی چندان خوب نیست، اما الان به نقطه‌ای رسیده‌ام که واقعاً از استفاده از آن لذت می‌برم. من کار زیادی روی برنامه‌نویسی کرنل (Kernel) انجام نمی‌دهم؛ من یک نگهدارنده (Maintainer) هستم. لینوکس پروژه‌ای است که دیگران کار اصلی را در آن انجام می‌دهند و من نقش نقطه جمع‌آوری را دارم. با این حال هنوز از برنامه‌نویسی بسیار لذت می‌برم. فکر می‌کنم هوش مصنوعی اگر درست استفاده شود و به عنوان یک ابزار در نظر گرفته شود، ابزار شگفت‌انگیزی است و برنامه‌نویسی را برایم بسیار لذت‌بخش‌تر می‌کند.»
از کدنویسی دهه ۱۹۸۰ تا پروژه‌های امروزی
توروالدز می‌گوید وقتی در سال ۱۹۸۱ برنامه‌نویسی را آغاز کرد، فرایندها بسیار ساده‌تر بودند و می‌توانستید اثر کد خود را روی سیستم ببینید. در مقابل، نرم‌افزارهای امروزی به محصولاتی بزرگ و صیقل‌خورده تبدیل شده‌اند، تا جایی که «دیدن ارزش تلاش‌های کوچک خودتان سخت است.» به همین دلیل، او معتقد است برنامه‌نویسان تازه‌کار که با فناوری به سراغ ساخت اپلیکیشن با روش وایب‌کدینگ (Vibe Coding) می‌روند، راهی شگفت‌انگیز برای یافتن لذت برنامه‌نویسی پیدا کرده‌اند.
استفاده شخصی: جایی که توروالدز ضعیف است
توروالدز در پایان می‌گوید از هوش مصنوعی برای کارهایی استفاده می‌کند که در آن‌ها مهارت کافی ندارد. یک نمونه، زمانی بود که مشغول کدنویسی یک پدال گیتار (Guitar Pedal) با زبان C بود؛ او توانست چیزی را اجرا کند، اما از ظاهر آن راضی نبود و به گفته خودش «شبیه چیزی از دهه ۱۹۸۰» به نظر می‌رسید. سپس از هوش مصنوعی خواست چیزی با زبان Java بسازد، چون به تعبیر خودش «من Java کار نمی‌کنم؛ من کرنل کار می‌کنم.» او می‌پذیرد که نتیجه چندان زیبا نبود، اما دید آنچه هوش مصنوعی ساخته بود اساساً همان کاری بود که خودش با C انجام داده بود، فقط این بار با Java.