اپ‌های یادداشت‌برداری معمولاً وعده سازمان‌دهی می‌دهند، اما در نهایت خود کاربر باید همه‌چیز را مرتب کند. Obsidian یک مخزن خالی در اختیار شما می‌گذارد و تعیین پوشه‌ها و پیوندها را به خودتان واگذار می‌کند. Notion کمی متفاوت است و برای هر کاری قالب دارد، اما تنظیم همین قالب‌ها می‌تواند وقت زیادی بگیرد. حتی Notepad ویندوز هم اکنون Markdown را رندر می‌کند، بنابراین کمبودی برای نگهداری یادداشت وجود ندارد.
در همین حال، Claude Code، VS Code و LM Studio تقریباً هر روز روی رایانه من باز هستند. این ابزارها برای یادداشت‌برداری ساخته نشده‌اند، اما هر کدام می‌توانند یک پوشه از فایلهای متنی را تقریباً به‌خوبی هر اپ یادداشت‌برداری بخوانند. این پرسش پیش آمد که آیا هیچ‌یک می‌تواند بهتر از یک اپ اختصاصی عمل کند. چون این ابزارها بسیار متفاوت‌اند، آزمون استانداردی وجود ندارد؛ بنابراین هر کدام را به شکلی منطقی به یک اپ یادداشت تبدیل کردم.
Claude Code با مهارت Obsidian؛ یک فایل قوانین، بیشتر کار را انجام می‌دهد
Claude Code عامل (Agent) شرکت Anthropic است که مستقیماً داخل یک پوشه روی رایانه کار می‌کند. این ابزار برای کدنویسی ساخته شده، اما مخزن Obsidian در واقع فقط یک پوشه از فایلهای متنی ساده است؛ پس می‌تواند بدون تنظیم خاصی یادداشت‌ها را بخواند و بنویسد. بسته مهارت‌های رسمی Obsidian را که استف آنگو، مدیرعامل Obsidian، منتشر کرده اضافه کردم تا عامل‌ها یادداشت‌ها را مطابق خواست Obsidian بنویسند؛ یعنی از پیوندهای ویکی (Wikilinks) و ویژگی‌ها (Properties) به‌جای Markdown عمومی استفاده کنند. سپس از آن خواستم یک فایل قوانین کوتاه در مخزن بنویسد تا هر چیزی که با «note:» شروع می‌کنم در یادداشت روزانه (Daily Note) امروز قرار بگیرد و از همان‌جا بایگانی و پیوند داده شود؛ همچنین اجازه حذف یا جابه‌جایی هیچ‌چیز را نداشته باشد.
Claude پیش از نوشتن قوانین، پوشه‌های من را بررسی کرد و قالب یادداشت روزانه موجود را تطبیق داد، نه اینکه قالب خودش را بسازد. از آن پس، ثبت یک یادداشت جدید فقط یک خط زمان می‌برد. هر ایده نیم‌بند را می‌توانم بدهم تا در چند ثانیه به یادداشت روزانه تبدیل و بایگانی شود و در صورت لزوم به یادداشت‌های قدیمی‌تر پیوند بخورد. پیونددهی در Obsidian معمولاً کاری خسته‌کننده است و من از آن صرف‌نظر می‌کنم؛ بنابراین انجام سریع آن در جریان ثبت سریع یادداشت ایده‌آل است. وقتی از Claude می‌خواهم یادداشت‌های مرتبط را به هم وصل کند، میان آن‌ها پیوندهایی با دلیل کوتاه اضافه می‌کند و پیوندهای قدیمی به یادداشت‌های ناموجود را هم نشان می‌دهد.
البته Claude تمایل دارد بیشتر از آنچه می‌خواهید بنویسد. یک جمله من با توضیح و پیشنهادی برگشت که هرگز مطرح نکرده بودم؛ اگر این رفتار را نمی‌پسندید، حتماً در فایل .md قوانین آن را مشخص کنید.
مدل زبانی محلی با MCP فایل‌سیستم؛ آفلاین عالی به نظر می‌رسد
LM Studio می‌تواند مدل‌های محلی را به سرورهای MCP متصل کند و سرور فایل‌سیستم (Filesystem MCP) به مدل ابزارهایی برای خواندن و ویرایش فایل‌ها در پوشه‌های تأییدشده می‌دهد. من بیشتر آن را با Qwen 3.5 9B در قالب Q4_K_M روی RTX 3070 با تنها ۸ گیگابایت حافظه گرافیکی (VRAM) اجرا می‌کنم؛ نسخه 4B هم یکی از گزینه‌های همیشگی من برای کارهای سریع یادداشت و سند است. جذابیت اصلی ساده است: کل جریان کار محلی می‌ماند و لایه استدلال هوش مصنوعی را هم روی آن دارید.
هرچند یک اعلان سیستمی (System Prompt) در اختیار دارید، اینجا فایل قوانینی برای تکیه کردن وجود ندارد؛ بنابراین هر کاری که برای یادداشت‌هایم می‌خواهم باید در خود اعلان‌ها بگنجانم. وقتی خواستم خطی زیر یک سرتیتر جدید در پایان یکی از یادداشت‌ها اضافه کنم، اولین تلاشش حدسی از پایان فایل بود و اشتباه کرد. اما فایل را دوباره خواند و اصلاح کرد؛ با این حال، همین اتفاق بعداً هنگام پیوند دادن دو فایل مرتبط هم رخ داد. جست‌وجو بیشترین ضعف آن بود. درباره هر چیزی مرتبط با «onboarding» پرسیدم و فقط نام فایل‌ها را تطبیق داد، نه محتوای آن‌ها؛ که ناامیدکننده بود.
من مدتی از این Filesystem MCP استفاده کرده‌ام و تا پیش از این خوب عمل کرده است. فکر می‌کنم دلیل مشکل این باشد که محتوای مخزن من برای پیمایش آن بیش از حد زیاد است. پوشه‌های کوچک‌تر را خوب مدیریت می‌کند، اما همین نمایش کوچک بیش از ۲۰ هزار توکن از پنجره زمینه (Context Window) ۳۰ هزارتایی من را مصرف کرد. بنابراین نتیجه به توان اجرایی رایانه شما بستگی دارد و ممکن است برای مجموعه‌های بزرگ یادداشت مناسب نباشد.
VS Code به‌عنوان اپ یادداشت؛ در نهایت یک ویرایشگر است
VS Code در درجه اول ابزار نوشتن نیست، اما یک ویرایشگر متن است؛ یعنی می‌توان به‌راحتی آن را به ابزار یادداشت‌برداری تبدیل کرد. برایش مهم نیست پوشه شما پر از یادداشت باشد یا کد؛ در هر دو حالت یکسان رفتار می‌کند. همچنین اینجا هیچ هوش مصنوعی اضافه نکردم و فقط از ویرایشگر خام استفاده کردم.
احتمالاً بهترین قابلیت آن پیدا کردن چیزها در پوشه‌هاست. با Ctrl + P می‌توان هر یادداشت را از هر بخشی از نامش سریع فراخوانی کرد و جست‌وجو در کل مخزن همه یادداشت‌هایی را که کلیدواژه را دارند فهرست می‌کند. برای خواندن هم پیش‌نمایش رندرشده (Rendered Preview) دارد تا مجبور نباشید نحو خام را مستقیم بخوانید. کنترل منبع (Git) هم برای یادداشت‌ها قابلیت خوبی است؛ اگر فقط یک عدد یا حرف کوچک را تغییر دهید، تغییر را برجسته می‌کند.
اما ثبت یادداشت داستان دیگری است. هیچ قابلیت ثبت سریع (Quick Capture) یا یادداشت روزانه وجود ندارد؛ بنابراین یادداشت جدید یعنی ساختن فایل جدیدی که باید نام‌گذاری و مرتب شود. پیوندهای ویکی (Wikilinks) هم فقط به‌صورت متن ساده نمایش داده می‌شوند. پس VS Code بده‌بستان دارد.
همه برای ثبت خوب‌اند، اما فقط یکی در سازمان‌دهی می‌درخشد
فکر می‌کردم VS Code در این آزمون برنده شود، چون از میان این سه ابزار بیشتر شبیه یک اپ یادداشت رفتار می‌کند. هنوز هم برای خواندن و کاویدن یادداشت‌ها سراغ آن می‌روم. مدل محلی مزیت حریم خصوصی دارد، اما خیلی پیش از پایان روز پنجره زمینه‌اش تمام می‌شود. بنابراین تاج به Claude Code می‌رسد. درست است که برای آوردن ویرایشگر با گزینه‌های قالب‌بندی به مراحل اضافه نیاز دارد و وابستگی اصلی به اعلان‌ها باعث می‌شود کمی از یادداشت‌هایم جدا احساس کنم. اما هیچ‌چیز به توانایی‌های مدیریتی آن نمی‌رسد و ابزار یادداشتی که بخش سازمان‌دهی را آسان کند، همان ابزاری است که در نهایت با آن می‌مانید.
- Claude Code: بهترین سازمان‌دهی و پیونددهی خودکار.
- VS Code: بهترین جست‌وجو و خواندن، ضعیف در ثبت سریع.
- مدل محلی: حریم خصوصی بالا، اما محدودیت پنجره زمینه.