پس از یک هفته استفاده از ایسوس گوگل‌بوک ۱۴ (Asus Googlebook 14)، تجربه کار با سیستم‌عامل جدید گوگل‌بوک (Googlebook OS) نشان می‌دهد گوگل ایده‌های تازه‌ای برای ترکیب دنیای موبایل و دسکتاپ دارد، اما اجرای این ایده‌ها هنوز به بلوغ نرسیده است. این سیستم‌عامل در نگاه اول ترکیبی از اندروید ۱۷ (Android 17)، هسته لینوکس (Linux kernel)، پایه‌های کروم‌او‌اس (ChromeOS) و جمینای (Gemini Intelligence) معرفی می‌شود؛ با این حال، در عمل بیش از هر چیز شبیه اندروید ۱۷ توسعه‌یافته برای محیط دسکتاپ است.
ظاهری آشنا با رگه‌هایی از مک و ویندوز
رابط کاربری گوگل‌بوک او‌اس طراحی روشن و لبه‌های گرد دارد و تا حدی یادآور macOS Golden Gate است؛ در عین حال، نوار وظیفه و منوی شروع آن نشانه‌هایی از ویندوز ۱۱ (Windows 11) را به نمایش می‌گذارد. کشوی اپلیکیشن‌ها (App Drawer)، جست‌وجوی فایل‌ها در کل سیستم‌عامل، نوار وضعیت (Status bar) برای نمایش زمان، اعلان‌ها و کنترل‌های اتصال، و امکان قرار دادن ویجت (Widget) روی دسکتاپ از جمله امکانات معمول دسکتاپ هستند که در این سیستم‌عامل دیده می‌شوند.
اتصال گوشی اندرویدی به گوگل‌بوک و دسترسی مستقیم به عکس‌ها، فایل‌های دانلودی و سایر فایل‌ها از طریق اپلیکیشن Files نیز امکان‌پذیر است. راه‌اندازی اولیه این اتصال کمی دشوار بود، اما پس از برقراری، عملکرد آن قابل قبول ارزیابی شد. قابلیت Continue On هم که ادامه فعالیت‌های پشتیبانی‌شده از گوشی اندروید روی گوگل‌بوک را ممکن می‌کند، در عمل مفید توصیف شده و نقشی مشابه هندآف (Handoff) اپل دارد.
اپلیکیشن‌ها؛ جایی که تجربه دسکتاپ می‌لنگد
یکی از مشکلات اصلی، وضعیت اپلیکیشن‌هاست. نسخه موبایلی فایرفاکس (Firefox) در حالت گسترده، نوار بوکمارک مورد انتظار را ندارد و همین موضوع کاربر را ناچار به انتقال بوکمارک‌ها به کروم (Chrome) کرده است. همچنین نسخه‌های اندرویدی لایت‌روم (Lightroom) و فتوشاپ (Photoshop) تجربه‌ای برابر با نسخه‌های دسکتاپ ارائه نمی‌دهند؛ برخی گزینه‌ها در دسترس نیستند، رابط کاربری عجیب است و مشخص است که این اپلیکیشن‌ها برای سیستم‌عامل دسکتاپ طراحی نشده‌اند.
در بخش سخت‌افزاری، ایسوس گوگل‌بوک ۱۴ از پردازنده اینتل کور اولترا ۷ ۳۵۵ (Intel Core Ultra 7 355)، نمایشگر ۱۴ اینچی OLED با رزولوشن ۲۸۸۰ در ۱۸۰۰ و نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز، ۱۶ گیگابایت رم LPDDR5X و ۵۱۲ گیگابایت SSD بهره می‌برد. با این حال، کاربر گزارش می‌دهد که فن‌های دستگاه به‌طور مکرر روشن می‌شوند؛ یک فرضیه این است که لایه ترجمه باینری آرم۶۴ به ایکس۸۶-۶۴ (Arm64-to-x86-64 binary translation layer) هنگام اجرای برخی اپلیکیشن‌های اندروید، سربار پردازشی ایجاد می‌کند. نکته عجیب دیگر اینکه در پلی استور (Play Store) مشخص نیست کدام اپلیکیشن‌ها از کد بومی ایکس۸۶-۶۴ استفاده می‌کنند و کدام‌ها به ترجمه آرم۶۴ نیاز دارند.
مگیک پوینتر؛ ایده جذاب، کاربرد محدود
مگیک پوینتر (Magic Pointer) که یک نشانگر ماوس مجهز به هوش مصنوعی و دارای آگاهی زمینه‌ای است، در عمل چندان پرکاربرد نبوده و بیشتر شبیه نسخه دسکتاپ قابلیت Circle-to-Search اندروید عمل می‌کند. این قابلیت به‌صورت پیش‌فرض فعال نیست و برای روشن کردن آن باید مسیر Settings > System > Interaction > Magic Pointer طی شود. با وجود تبلیغات گوگل، کاربر در استفاده روزمره کمتر به آن نیاز پیدا کرده و ترجیح داده پرسش‌های خود را مانند گذشته مستقیماً در جمینای یا چت‌جی‌پی‌تی (ChatGPT) تایپ کند.
جمع‌بندی؛ سخت‌افزار خوب، نرم‌افزار نابالغ
ایسوس گوگل‌بوک ۱۴ دستگاهی خوش‌ساخت با طراحی شبیه مک‌بوک ایر (MacBook Air) است، اما قیمت پایه ۱۳۰۰ دلاری آن در بازار رقابتی لپ‌تاپ‌هایی مانند Surface Laptop و MacBook Air، انتظار سیستم‌عامل بالغ‌تری را ایجاد می‌کند. گوگل‌بوک او‌اس ایده‌های هوشمندانه‌ای دارد، اما مشکلاتی مانند رزولوشن مخدوش اپلیکیشن‌ها پس از بیدار شدن از حالت خواب (Sleep Mode)، نبود اپلیکیشن‌های بهینه‌شده دسکتاپ و رفتار نامنظم برخی برنامه‌های اندرویدی نشان می‌دهد که این سیستم‌عامل هنوز راه زیادی تا بلوغ دارد. در حال حاضر، خرید گوگل‌بوک برای کاربران عادی در مقایسه با لپ‌تاپ‌های ویندوزی یا مک‌بوک هم‌قیمت، توصیه‌ای سخت است.