در گزارش تازه‌ای از XDA Developers، نویسنده با استفاده از قابلیت رندر عصبی (Neural Rendering) در DLSS 5، سه بازی کلاسیک GTA یعنی GTA III، GTA San Andreas و GTA Vice City را آزمایش کرده است. این فناوری از طریق یک افزونه (Add-on) برای ReShade با نام «Deep Fried Chicken» به بازی تزریق شده و نتیجه، به گفته نویسنده، بسیار فراتر از مودهای بافت (Texture Mods) قدیمی است.
DLSS 5 چگونه بازیهای قدیمی را متحول می‌کند؟
بر اساس این گزارش، DLSS 5 با یک پاس عصبی (Neural Pass) چهره‌ها، نورپردازی و جزئیات محیطی را بازسازی می‌کند. نویسنده تأکید دارد که این فناوری در سال‌های اخیر گام‌به‌گام به گرافیک فوتورئالیستیک (Photorealistic) نزدیک شده و اکنون به نقطه‌ای رسیده که می‌تواند بازیهای بیش از دو دهه قدیمی را نیز به شکلی محسوس زنده‌تر نشان دهد.
GTA III؛ لیبرتی سیتی با چهره‌هایی انسانی‌تر
در GTA III، که نخستین نسخه سه‌بعدی این مجموعه محسوب می‌شود، رندر عصبی DLSS 5 بیشترین تأثیر را بر چهره شخصیت‌ها و خیابان‌های لیبرتی سیتی گذاشته است. نویسنده می‌گوید چهره‌هایی که پیش‌تر چندان انسانی به نظر نمی‌رسیدند، اکنون به شکلی باورپذیر در جهان بازی جای گرفته‌اند و شهر حس زنده‌تری پیدا کرده است.
San Andreas؛ بازگشت به Grove Street
نویسنده که با GTA San Andreas خاطره دارد، اجرای DLSS 5 روی نسخه Definitive Edition را تجربه کرده است. به گفته او، دیدن لاس ونتوراس (Las Venturas) و سن فیرو (San Fierro) با این فناوری، حس متفاوتی ایجاد می‌کند. بازتاب نور روی بدنه خودروها، رفتار آب و عبور هواپیماهایی مانند Hydra در آسمان نامساعد، از جمله جزئیاتی است که به گفته نویسنده کیفیت بصری این نسخه را ارتقا می‌دهد.
Vice City؛ نورپردازی و جزئیات تازه
در GTA Vice City نیز DLSS 5 تأثیر چشمگیری بر نورپردازی و فضاسازی داشته است. نویسنده اشاره می‌کند که در باران، نور چراغ خودروها روی آب‌های سطح خیابان بازتاب پیدا می‌کند، نئون‌ها حال‌وهوای شهر را تغییر می‌دهند و طلوع خورشید در ساحل، رنگ نارنجی عمیق‌تری به آسمان می‌بخشد. به باور او، تامی ورچتی (Tommy Vercetti) با این تغییرات بیشتر به یک شخصیت واقعی شبیه شده است.
تعادل میان قصد هنری و رندر عصبی
نویسنده در پایان به بحث‌های اخیر درباره تقابل قصد هنری (Artistic Intent) با رندر عصبی اشاره می‌کند و می‌گوید شاید بتوان تعادلی میان این دو پیدا کرد. از نگاه او، وقتی این فناوری می‌تواند جهان بازیهای بیش از ۲۰ ساله را به شکلی زنده کند که کاربر را به بازگشت دوباره ترغیب کند، می‌تواند برای حفظ و احیای آثار کلاسیک (Preservation) نیز مفید باشد.