دستگاه‌های استریم مانند Fire TV قابلیت‌های گسترده‌ای برای پخش محتوا دارند و بیشتر پلتفرم‌های اصلی روی آن‌ها در دسترس است. همچنین می‌توان به رسانه‌های خودمیزبان (Self-hosted) روی سرورهای Jellyfin یا Plex دسترسی داشت و از طریق درگاه USB تعبیه‌شده به درایوهای محلی متصل شد. اما نویسنده از جعبه‌ها و استیک‌های کم‌توان خسته شده بود و تصمیم گرفت با یک دستگاه قدرتمندتر تجربه را ارتقا دهد: تبدیل یک لپ‌تاپ قدیمی به رایانه نشیمن (Living Room PC). به گفته او، این رایانه همان کارهای Fire TV را انجام می‌دهد و بسیار فراتر می‌رود؛ زیرا توان پردازشی و عملکردی بیشتری نسبت به دستگاه‌های استریم مدرن، از جمله Nvidia Shield Pro، دارد.
اتصال لپ‌تاپ به تلویزیون: سیمی یا بی‌سیم
برای اتصال لپ‌تاپ به تلویزیون می‌توان از روش بی‌سیم با فناوری‌هایی مانند Miracast یا Google Cast استفاده کرد؛ این گزینه برای کسانی مناسب است که کابل را دوست ندارند و کیفیت اتصال خوبی دارند. با این حال، پایداری آن بین لپ‌تاپ‌ها و تلویزیون‌های مختلف متفاوت است. فناوری‌های Moonlight و Sunshine هرچند معمولاً برای بازی به کار می‌روند، روشی بی‌سیم برای استریم دسکتاپ و برنامه‌های دیگر رایانه نیز ارائه می‌دهند. اما نویسنده در نهایت اتصال سیمی با کابل USB-C-to-HDMI را انتخاب کرد؛ زیرا پایدارتر بود و مانند گزینه‌های بی‌سیم قطع نمی‌شد یا بافر نداشت. کابل به‌اندازه کافی بلند است تا هنگام اتصال لپ‌تاپ به تلویزیون و نشستن مقابل آن مزاحمتی ایجاد نکند. برای تجربه‌ای ساده‌تر شبیه تلویزیون هوشمند یا دستگاه استریم، می‌توان از ریموت IR، کنترلرهای بلوتوث یا اپلیکیشن موبایل استفاده کرد. گزینه دیگر، یک کیبورد بلوتوث جداگانه با تاچ‌پد (Trackpad) است که لپ‌تاپ نزدیک تلویزیون قرار می‌گیرد.
مرورگر وب کامل؛ فراتر از Amazon Silk
یکی از مزیت‌های رایانه نشیمن، امکان وب‌گردی روی تلویزیون است. Fire TV مرورگر Silk را دارد، اما کند است و ناوبری با ریموت دشوار است. ابزار Downloader برای بررسی صفحات وب و نصب جانبی فایل‌های APK مفید است، اما هیچ‌چیز جای مرورگر یک رایانه را نمی‌گیرد. می‌توان چند تب را باز نگه داشت و به‌راحتی بین آن‌ها جابه‌جا شد. با کیبورد و تاچ‌پد، تایپ نشانی‌های اینترنتی و رمزهای عبور و کلیک روی دکمه‌ها بسیار آسان‌تر از استفاده از ریموت است. دسترسی آسان به مدیر رمز عبور (Password Manager) و افزونه‌های مرورگر نیز به بهبود جریان سرگرمی کمک می‌کند و ورود به سرویس‌های استریم را ساده می‌سازد. حتی با وجود کدهای QR، نیازی به بیرون آوردن گوشی یا استفاده از ریموت و کیبورد روی صفحه نیست.
چندوظیفگی واقعی روی صفحه بزرگ
اپلیکیشن‌های زیادی برای استریم و کارهای دیگر روی Fire TV وجود دارد، اما چندوظیفگی (Multitasking) روی آن دشوار است، مگر اینکه با گوشی هماهنگ شود. با رایانه نشیمن، صفحه بزرگ به رایانه تبدیل می‌شود و می‌توان همه برنامه‌های موردنیاز را اجرا کرد. نویسنده تأکید می‌کند که مقابل تلویزیون قصد انجام کارهای بهره‌وری را ندارد، اما این انعطاف‌پذیری خوشایند است. می‌توان بسیاری از کارهای رایانه معمولی را روی لپ‌تاپ نشیمن و روی صفحه بزرگ‌تر انجام داد. برخی بازیهای مدرن و کارهای سنگین برای لپ‌تاپ قدیمی بیش از حد پرمصرف هستند، اما همچنان بسیار فراتر از Fire TV و ریموت عمل می‌کند. با Snap Layouts یا FancyZones می‌توان پنجره‌ها را به‌راحتی تغییر اندازه داد و چند کار را هم‌زمان پیش برد؛ برای نمونه، مرورگر، اینستاگرام، یوتیوب و Plex را هم‌زمان باز کرد و بین آن‌ها جابه‌جا شد.
رسانه‌های شخصی و مدیریت سرور
مزیت دیگر رایانه نشیمن، تماشای رسانه‌های خودمیزبان روی سرورهای Plex یا Jellyfin هم‌زمان با مدیریت فایل‌هاست. می‌توان از طریق مرورگر به یکی از این پلتفرم‌ها متصل شد یا کلاینت موردنظر را باز کرد. می‌توان هم‌زمان فیلم یا برنامه تماشا کرد و فایل‌ها را بین درایوها جابه‌جا کرد یا فضای Jellyfin را آزاد کرد. گاهی نیز کاربر نمی‌خواهد چندوظیفگی یا مدیریت سرور حواسش را پرت کند و فقط می‌خواهد از فیلم لذت ببرد. در این موارد، از اپلیکیشن‌های Jellyfin Media Player یا Plex HTPC استفاده می‌کند که امکان اتصال ریموت یا کنترلر بازی را فراهم می‌کنند و تجربه‌ای سنتی‌تر شبیه دستگاه استریم می‌دهند. البته ریموت یا کنترلر قابل اتصال متفاوت است؛ نویسنده گزینه‌های متعددی دارد، اما اپلیکیشن موبایل یا کیبورد همیشه جایگزین مناسبی است.
همه سرویس‌های استریم در دسترس
با اتصال لپ‌تاپ به تلویزیون، همه سرویس‌های استریم موجود روی تلویزیون در دسترس هستند. می‌توان اپلیکیشن‌های Netflix، Prime Video، Disney+، Hulu و دیگران را دانلود کرد یا مستقیماً در مرورگر وب وارد شد و محتوا را تماشا کرد. گزینه ساده دیگر، تبدیل وب‌سایت‌های استریم به یک وب‌اپ (Web App) از داخل مرورگر است تا فضای ذخیره‌سازی با دانلود انبوه اپلیکیشن‌ها هدر نرود. Flex Launcher نیز گزینه‌ای است که نویسنده از آن استفاده کرده؛ یک لانچر (Launcher) قابل‌سفارشی‌سازی و مناسب تلویزیون برای اپلیکیشن‌های استریم که لپ‌تاپ را شبیه دستگاه استریم می‌کند. می‌توان آن را با ریموت یا کنترلر بازی و بدون نیاز به کیبورد و ماوس به کار برد. افزودن سرویس‌ها و تغییر ترتیب آن‌ها آسان است: فایل پیکربندی (Config File) را ویرایش کنید و آیکون‌های مناسب را دانلود کنید. این گزینه برای تجربه‌ای اصیل‌تر از استریم مناسب است، اما داشتن کیبورد و ماوس هنگام تماشای محتوا همچنان جذابیت دارد.
نتیجه: مرکز رسانه‌ای قدرتمندتر از Fire TV
رایانه نشیمن به کاربر اجازه می‌دهد به‌جای نگرانی درباره مشخصات، ویژگی‌ها و قابلیت‌های هر دستگاه استریم موجود در بازار، استریم کند، رسانه شخصی خود را میزبانی کند و کارهای بسیار بیشتری انجام دهد. این راهکار تلویزیون را به یک سوپراستریمر (Super-streamer) در نشیمن تبدیل می‌کند و می‌توان آن را با کیبورد و ماوس، ریموت یا کنترلر بازی کنترل کرد. توان کافی برای اجرای استریم‌های 4K و رمزگشایی فایل‌های دشوار از سرورهای Jellyfin و Plex وجود دارد. نویسنده تنها آرزو دارد لپ‌تاپ قدیمی‌اش درایو نوری داخلی داشت تا می‌توانست دیسک‌های فیزیکی Blu-ray را تماشا کند؛ اما اگر چنین درایوی دارید، می‌توانید از آن استفاده کنید و لذت ببرید.