نسخه 1.20 از GNU Automake، ابزار شناخته‌شده تولید فایل‌های Makefile در مجموعه اتوتولز (Autotools)، منتشر شد. این انتشار علاوه بر قابلیت‌های تازه، تغییر مجوز و رفع شماری از باگ‌های قدیمی، نشان‌دهنده تمایل توسعه‌دهنده آن برای بازگرداندن سیستم ساخت GNU به جایگاه پیشین است.
قابلیت‌های تازه در Automake 1.20
مهم‌ترین افزوده این نسخه، گزینه --enable-jobserver است که به کامپایلرها و لینکرها اجازه می‌دهد به jobserver لوله‌ای GNU Make دسترسی داشته باشند. این قابلیت برای مواردی مانند حالت -flto=jobserver در GCC و بهینه‌سازی زمان لینک (Link-Time Optimization) کاربرد دارد.
گزینه تازه delete-on-error نیز هدف ویژه .DELETE_ON_ERROR را در فایل تولیدشده Makefile.in قرار می‌دهد تا GNU Make در صورت شکست دستور ساخت، هدف (Target) را حذف کند.
همچنین هدف print-distfiles اضافه شده است تا فهرست فایل‌هایی را نمایش دهد که دستور make dist توزیع می‌کند.
تغییر مجوز و بهبودهای ساخت
Automake تا این نسخه با مجوز GPLv2 عرضه می‌شد؛ اکنون مجوز آن به GPLv3 یا نسخه‌های بعدی تغییر کرده است. این تغییر با Autoconf و توصیه بنیاد نرم‌افزار آزاد (Free Software Foundation) برای استفاده از GPLv3+ همسو است.
در این نسخه، distcheck به‌طور پیش‌فرض دیگر به TeX نیاز ندارد. همچنین شماری باگ و محدودیت دیرینه در ردیابی وابستگی (Dependency Tracking)، خروجی lex/yacc در ساخت‌های VPATH، ساخت Vala، فشرده‌سازی توزیع (Distribution Compression) و بررسی حذف (Uninstall Checks) برطرف شده است.
چشم‌انداز GNU Build System
کامیلاش شوچیک (Kamila Szewczyk) در اعلام انتشار Automake 1.20 از برنامه‌های گسترده برای مجموعه GNU Build System یا autotools سخن گفته است. او قصد دارد با رفع تدریجی مشکلات قدیمی و افزودن قابلیت‌های تازه، Automake را به سمت آینده حرکت دهد.
هدف نهایی او بازگرداندن این سیستم ساخت به عنوان «سیستم ساخت انتخابی» برای پروژه‌های نرم‌افزاری تازه است؛ هرچند با توجه به سرعت پذیرش CMake و Meson در سال‌های اخیر، تحقق این هدف دشوار به نظر می‌رسد.