بر اساس گزارش XDA Developers، یک توسعه‌دهنده پس از یک سال آزمایش ویرایشگرهای کد هوش مصنوعی‌محور (AI-first code editors) مانند Cursor، Windsurf و Zed به VS Code بازگشته است. به گفته او، بخش زیادی از زمانش صرف آزمایش ابزارهای تازه، تنظیم مجدد محیط کار و مقایسه قابلیت‌ها می‌شد، نه رسیدگی به پروژه‌های واقعی.
هزینه پنهان جابه‌جایی مداوم میان ویرایشگرها
او ابتدا Cursor را امتحان کرد و سپس سراغ Windsurf، Zed و چند ابزار دیگر رفت. هر کدام قابلیت جذابی داشتند؛ از درک بهتر کدبیس (Codebase) گرفته تا رویکرد متفاوت به حالت عامل (Agent Mode) و یکپارچگی بیشتر با مدل‌های هوش مصنوعی. اما جابه‌جایی میان ویرایشگرها فقط نصب یک برنامه دیگر نبود: او باید به رابط‌های کاربری متفاوت عادت می‌کرد، تنظیمات را تغییر می‌داد، بررسی می‌کرد کدام افزونه‌ها کار می‌کنند و می‌آموخت هر ابزار تعامل‌های هوش مصنوعی را چگونه مدیریت می‌کند.
به گفته این توسعه‌دهنده، مقایسه مداوم ابزارها نیز زمان‌بر بود؛ اینکه کدام عامل (Agent) در اعمال تغییرات روی چند فایل بهتر عمل می‌کند، کدام ابزار زمینه پروژه (Project Context) را مؤثرتر مدیریت می‌کند و آیا به‌روزرسانی تازه ارزش تغییر محیط کار را دارد یا نه. او تأکید می‌کند که مشکل اصلی نارضایتی از این ویرایشگرها نبود؛ بیشترشان برای نیازهایش به‌اندازه کافی خوب کار می‌کردند، اما او همچنان به دنبال گزینه‌ای بهتر می‌گشت.
VS Code همان نیازهای روزمره را پوشش می‌دهد
یکی از دلایل آسان بودن بازگشت به VS Code این است که این ویرایشگر تقریباً همه ابزارهای لازم برای توسعه روزمره را در خود دارد: ترمینال داخلی (Built-in Terminal)، یکپارچگی با Git، ابزارهای اشکال‌زدایی (Debugging Tools) و کتابخانه بسیار بزرگی از افزونه‌ها (Extensions). آشنایی طولانی‌مدت با رابط کاربری و میان‌برها هم باعث می‌شود او بدون صرف زمان برای پیکربندی، پروژه را باز کند و مستقیماً شروع به کار کند.
نکته مهم این است که بازگشت به VS Code به معنای کنار گذاشتن کدنویسی به کمک هوش مصنوعی نیست. ابزارهایی مانند Claude Code، Codex و GitHub Copilot با VS Code کار می‌کنند و می‌توان از آن‌ها برای پیاده‌سازی یک قابلیت، بررسی یک باگ یا اعمال تغییرات روی چند فایل استفاده کرد. VS Code حتی اجازه می‌دهد Copilot با یک مدل محلی که از طریق Ollama اجرا می‌شود جایگزین شود؛ کاری که در بسیاری از ویرایشگرهای دیگر دشوارتر است. این ابزارها را می‌توان مستقیماً از ترمینال هم اجرا کرد و به رابط هوش مصنوعی داخلی ویرایشگر وابسته نبود.
به باور او، این رویکرد مزیت مهمی دارد: کاربر به انتخاب مدل‌ها، عامل‌ها یا طرح‌های اشتراک (Subscription Plans) یک ویرایشگر خاص محدود نمی‌شود. اگر بخواهد عامل کدنویسی تازه‌ای را امتحان کند، می‌تواند این کار را بدون تغییر محیطی که برای همه کارهای دیگر استفاده می‌کند انجام دهد. او می‌گوید مزیت انحصاری ویرایشگرهای هوش مصنوعی‌محور نسبت به VS Code دیگر چندان چشمگیر نیست؛ برای نمونه Cursor روی یکپارچگی tight عامل هوش مصنوعی با ویرایشگر تمرکز دارد، اما VS Code نیز اکنون بخش زیادی از همین قابلیت‌ها را از طریق رابط عامل یکپارچه ارائه می‌دهد و امکان اعمال تغییرات روی فایل‌ها، بازبینی ویرایش‌ها و کار با کدبیس به کمک هوش مصنوعی را فراهم می‌کند.
قابلیت‌هایی که بازگشت را آسان می‌کند
- Remote SSH: اتصال به ماشین‌های راه دور، باز کردن فایل‌ها، ویرایش تنظیمات و استفاده از ترمینال آن‌ها بدون کپی کردن فایل‌ها روی سیستم محلی.
- پشتیبانی از Docker: کار مستقیم داخل کانتینرهای Docker که برای توسعه و آزمون بسیار کاربردی است.
- Remote Tunnels: دسترسی به رایانه راه دور از طریق VS Code یا حتی مرورگر وب، بدون نیاز به پیکربندی دسترسی SSH یا باز کردن پورت (Port) روی اینترنت.
- دیکته صوتی (Voice Dictation): تبدیل گفتار به متن با استفاده از یک مدل تشخیص گفتار که به‌صورت محلی اجرا می‌شود.
- اکوسیستم افزونه‌ها (Extension Ecosystem): دسترسی به افزونه‌های متنوع برای پشتیبانی از زبان‌های برنامه‌نویسی، ابزارهای اشکال‌زدایی و نیازهای تخصصی‌تر.
نتیجه: ابزار بعدی می‌تواند صبر کند
این توسعه‌دهنده در پایان نتیجه می‌گیرد که لازم نیست هر ابزار تازه‌ای را امتحان کند. همیشه ویرایشگر دیگری خواهد آمد که وعده تغییر شیوه کدنویسی را می‌دهد و برخی از آن‌ها احتمالاً ارزش بررسی دارند؛ اما برای او فعلاً اولویت این است که همان زمان را صرف ساختن چیزی مفید کند.