وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ و ما بعد از تورات در زبور (داود) نوشتیم که البته بندگان نیکوکار من ملک زمین را وارث و متصرف خواهند شد. وجود مبارک امام حسن عسکری علیه السلام اموری را که به عهده داشتند عبارت بود از آماده سازی جامعه تشیع بود تا اینکه خود را محیا کنند برای یک دوران بسیار سخت که از وفات حضرت، توده های مردم بنا نیست بتوانند با امام زمان علیه السلام ارتباط مستقیم داشته باشند. لذا امام حسن عسکری علیه السلام، خود از پس پرده با شیعیان ارتباط برقرار می کردند و شیعیان را به نواب ارجاع می دادند. هم حفاظت از جان خودشان بود و هم بر حذر داشتن شیعه برای اینکه دستگاه حکومت آنها را مورد شناسایی و آزار و اذیت قرار دهد. نکته بعد ی این است که حضرت امام حسن عسکری علیه السلام بنایشان بر این بود که حجت را در ارتباط با امام زمان علیه السلام، برای خواص تمام کنند تا مردم باورشان بیاید که با شهادت امام عسکری علیه السلام رها و بی صاحب و امام نشده اند. ما برای رسیدن به باطن باید سیری داشته باشیم و با معرفت کامل از حجاب ها عبور کنیم و اهل باطن و اهل راز شویم. خداوند متعال با حکمت بالغه اش بشر را در مسیر تکامل قرار داد و انبیا را به عنوان آموزگاران آنها به پیامبری برگزید و آنها نفوس متعد را با خدا آشنا کردند و گروهی که گرفتار غفلت بودند ولی دارای استعداد بودند را با خدا آشتی دادند و از منجلاب ضلالت و شرک و فسق و ظلم نجات دادند.