حضرت زهرا (س) پناهگاه پیامبر (ص) بودند و پیامبر لقب ام ابیها به ایشان داده بود. این لقب تنها برای حضرت فاطمه (س) بوده است. این لقب تعبیر شده به مادر پدرش، اما این تعبیر خیلی جالبی نیست. بلکه بیشتر به معنای پناهگاه پدر است و به معنای دیگر ام در قرآن شالوده، بنیاد، اساس و ریشه است. مادر ریشه و اساس هر انسانی است و پناهگاه فرزندان است. اما حضرت فاطمه پناهگاه پدرش است. پیامبری با چنین عظمت به فاطمه زهرا (س) پناهنده می شود. حضرت زهرا (س) برای همسرشان نیز پشت و پناه بودند. حضرت زهرا (س) ازدواج آسان و ساده ای داشتند و علیرغم اینکه خواستگاران فراوانی و ثروتمندی داشتند اما امیرالمومنین را به عنوان همسر انتخاب کردند و ازدواج خداپسندانه داشتند و زندگیشان رافارغ از تجملات و کاملاً ساده شروع کردند. فاطمه زهرا (س) با همه عظمت و دانش شان مشتاقانه به امور منزل رسیدگی می کردند و هرگز از زیر بار مسئولیت های منزل شانه خالی نمی کردند. امیرالمومنین علیه السلام هم در امور منزل به ایشان کمک می کردند. حضرت زهرا (س) اهل مطالبه نبودند و هرگز از کسی درخواست و مطالبه ای نمی کردند. ما باید زندگی حضرت زهرا (س) را در همه ابعاد مختلف برای خودمان الگو و اسوه قرار دهیم و سعی کنیم مانند ایشان باشیم. باید فرزندانمان را به گونه ای تربیت کنیم که زندگی اهل بیت را الگو قرار دهند. حضرت فاطمه (س) بسیار اطاعت پذیری از همسر داشتند و همیشه با همسرشان همراهی و همکاری داشتند.