آخرین فعلی که انسان انجام می دهد و تا ابد تکرار می شود چه فعلی است؟ و چه پیامدی دارد؟ آخرین نقطه حیات بشر دیدار و ملاقات است و نقطه اوجی که بالاتر از آن قابل تصور نیست «لقاء الله» است. فعل انسان ملاقات کردن و زیارت کردن به چشم دل است. در زیارت یک ارتباط روحی وجود دارد که از طریق قلب یا دیده در اثر همجواری و توجه پدید می آید و این عالی ترین اتفاق حیات بشر است. نیاز به ملاقات یکدیگر در انسان ها یک نیاز روحی است و رابطه امام با مؤمنین مانند رابطه مادر با طفل شیرخوارش است؛ به همین دلیل است که در روایات فرموده اند که کسی که علاقه و شوق نسبت به زیارت امام حسین (ع) نداشته باشد مؤمن نیست. زیارت نیاز مؤمن است و اوج حیات بشر است.... > ارواح با همدیگر ارتباط نامرئی دارند، همدیگر را می شناسند و به سوی همدیگر می روند. وای بر روحی که امام حسین (ع) و کربلا را نشناسد و در فراق کربلا بی قرار نشود! زیارت امام حسین (ع) از زیارت سایر ائمه علیهم السلام خاص تر است؛ چون امام حسین (ع) آغوشش برای همه باز است و به لیاقت ما نگاه نمی کند و همه را می پذیرد. در هنگام ملاقات و لقاء الله نور و محبت رد و بدل می شود و خداوند و اولیای الهی در هنگام ملاقات صفات خودشان را به انسان می دهند.