بر اساس آفرینش خداوند متعال ما انسان ها موجوداتی دو نیرویی آفریده شدیم. منظور از این دو نیرو عقل و جهل است که خداوند در سوره ی شمس این مطلب را بیان کرده است. انسان ها می توانند پیرو بدی ها و خوبی ها باشند و این به انتخاب و تصمیم خودشان بر می گردد. این همان ویژگی است که برتری انسان را به دیگر مخلوقات به اثبات می رساند. امام ششم (ع) در حدیثی به نام حدیث عقل و جهل این دو ویژگی را توضیح داده و لشگری برای هر یک تعیین کرده است. گفته می شود که برخی طرف عقل را می گیرند و رفتار خود را با آن سازگار می کنند. اینها به مقصد درست می رسند و عده ای خلاف اینان حرکت کرده و خود را بنده ی جهل می کنند. در این میان عده ای سرگردان اند و گاهی طرف عقل را می گیرند و گاه به سوی جهل می روند. این افراد باید در آخرت به بخشش خداوند امیدوار باشند، چرا که خداوند با سنجش اعمالشان آنها را به بهشت یا جهنم دعوت می کند.