سوال انسان و درخواست او از دیگران اگر به جهت یادگیری علم و دانش باشد خوب است اما اگر انسان را ضعیف نشان داده و موجب حقارت او گردد در نگاه اسلام ناپسند است. بنا بر آیات و روایات بنی اسرائیل قومی بودند که سؤال های بی مورد بسیاری از موسی می پرسیدند که در انتها موجب گمراهی شان می شد. خداوند دستور داد تا گاوی را بکشند. آنها پرسیدند که رنگش چطور باشد و در نهایت با پرسیدن سؤالات مکرر و بی هدف تعداد گاوهایی که در دسترسشان بود کم شد و تنها یک گاو برایشان ماند. برای فهم خود باید سؤال کرد اما برای به سختی افتادن دیگران پرسیدن سؤال جایز نیست. به طور کلی تکدی گری و گدایی کردن در دین اسلام مذموم بوده و نکوهیده است. مگر اینکه انسان مجبور شود برای رفع مخارج زندگی اش این کار را انجام دهد که البته باید قبل از آن همه ی راه ها را امتحان کند. امام صادق (ع) می فرمایند که شیعیان ما کسانی هستند که اگر از گرسنگی به سختی بیفتند، از هیچ کس چیزی نخواهند خواست. همچنین در روایتی از حضرت رسول (ص) آمده که هر کس با شکم سیر بخوابد در حالی که از حال همسایه ی گرسنه ی خود بی خبر باشد از ما نیست. پس یکی از وظایف مؤمنین این است که در میان نزدیکان خود جستجو کنند و نیازمندان را بیایند و قبل از هر نوع درخواستی در رفع نیاز آنان بکوشند. همین طور نیازمندان نیز باید صبر پیشه کنند و توکل کنند تا خداوند دری از رحمت به رویشان بگشاید.