در ماه مبارک رمضانی یک خبرهایی است که اولیای خدا از آن با خبرند. هر روز اولیای خدا روز رمضان است. رجب دارند، شعبان دارند و همیشه اهل عبادت هستند. ماه رمضان یک ماه حیرت انگیز مخصوصا برای بیچاره ها است. از شدت رحمت خداست که ما از ترس عقوبش در این ماه می آییم. این ماه برای اولیای خدا، مانند ما ماه ترک گناهانشان نیست، برای آنها ماه نتیجه است. وقت وقت فکر کردن است. ای مردم تقوا پیشه کنید و اراده قوی داشته باشید و با اعتقادات و باورهای درست، حرف محکم بزنید. ما اعتقادات خود را از کجا می گیریم؟ چه کسانی و چه گروه هایی بر باورها و اعتقادات و نحوه تفکر و اندیشه ما تأثیرگذار هستند یا بوده اند؟ نوع تفکر و سیره اهلبیت علیهم السلام چگونه بوده است؟ خیلی مهم است که فکر و عمل ما ربط به شیعه نخستین داشته باشد. وگرنه شاید عمری بگذرد ولی سقیفه ای باشیم. ما اولویت های عقیدتی خود را از کجا گرفته و می گیریم؟ مثلا اصل در موضوع امام حسین علیه السلام یا امام زمان علیه السلام کدام است؟ خیلی مواقع اینگونه است که یک جریان فکری، سیاسی، اجتماعی، نهضتی، حرکتی و... چون نیاز به تحریک دارد، اصل ها را با توجه به نیاز خود تعریف می کند. و ما چون عادت به اینگونه تفکر کرده ایم اگر کسی اصل را به ما بگوید یا بدهد، ناراحت می شویم. نگاه باید نگاه بر اساس حق باشد. یعنی حق باید جبهه درست کند. حق مهم و اولویت است.