لنوو گوگل‌بوک ۱۵ (Lenovo Googlebook 15) یکی از نخستین لپ‌تاپ‌هایی است که با سیستم‌عامل تازه‌وارد Googlebook OS گوگل عرضه می‌شود؛ سیستم‌عاملی که هدفش ترکیب یک محیط دسکتاپ سنتی با اپلیکیشن‌های اندروید و دستیار هوش مصنوعی Gemini است. با این حال، در بررسی‌های اولیه، همین سیستم‌عامل به مهم‌ترین نقطه ضعف دستگاه تبدیل شده و اجازه نمی‌دهد سخت‌افزار توانمند لنوو خودی نشان دهد.
مشخصات فنی و قیمت
لنوو گوگل‌بوک ۱۵ با قیمت پایه ۱٬۰۹۹ دلار عرضه شده است؛ رقمی که در زمان معرفی ۱٬۳۰۰ دلار اعلام شده بود. مشخصات کلیدی این دستگاه عبارت‌اند از:
- پردازنده اینتل Core Ultra 5 325 با هشت هسته و گرافیک مجتمع (Integrated Graphics)
- ۱۶ گیگابایت حافظه رم از نوع LPDDR5X و حافظه ذخیره‌سازی SSD با ظرفیت ۵۱۲ گیگابایت
- نمایشگر ۱۵٫۳ اینچی OLED با نسبت تصویر ۱۶:۱۰، رزولوشن ۲۸۸۰ در ۱۸۰۰ پیکسل، نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز و روشنایی اوج ۱۰۰۰ نیت
- دوربین وب ۵ مگاپیکسلی، پشتیبانی از Wi-Fi 7 و بلوتوث ۶٫۰
- دو پورت Thunderbolt 4، یک پورت USB-A، یک پورت HDMI و جک هدفون ۳٫۵ میلی‌متری
- باتری ۷۰ وات‌ساعتی با پشتیبانی از شارژ ۶۵ واتی USB-C و وزن ۱٬۲۹۰ گرم
این لپ‌تاپ هم‌اکنون از طریق لنوو و برخی خرده‌فروشان دیگر در دسترس است.
Googlebook OS؛ ترکیبی که به هم نمی‌چسبد
به اعتقاد منتقد، Googlebook OS در سطح مفهومی ایده‌ای جذاب است، اما در عمل مجموعه‌ای از ایده‌های ناهمگون به نظر می‌رسد که هرگز به یک کل منسجم تبدیل نمی‌شوند و حس یک بازنگری نیمه‌کاره از کروم‌اواس (ChromeOS) را منتقل می‌کند. در سمت مثبت، ظاهر سیستم‌عامل بسیار چشم‌نواز است و از زبان طراحی رنگارنگ Material 3 Expressive گوگل بهره می‌برد؛ هرچند پنل تنظیمات (Settings) ظاهری ناهمخوان دارد و گویی مستقیماً از اندروید ۱۷ برداشته شده است.
عناصر آشنای یک سیستم‌عامل دسکتاپ در آن حضور دارند: کشوی اپلیکیشن‌ها (App Drawer)، جست‌وجوی فایل در سراسر سیستم، نوار وضعیت (Status Bar) در بالای صفحه برای نمایش زمان، اعلان‌ها و کنترل‌های اتصال، و امکان قرار دادن ویجت (Widget) روی دسکتاپ. با این حال، منتقد ویجت‌ها را چندان کاربردی ندانسته و این قابلیت را غیرفعال کرده است.
پایداری؛ جایی که مشکلات جدی آغاز می‌شوند
به گزارش این بررسی، مشکلات اصلی از آنجا شروع می‌شود که پای پایداری (Stability) سیستم‌عامل به میان می‌آید. موارد متعددی ثبت شده که در آن‌ها اپلیکیشن‌ها در ابتدا بارگذاری نمی‌شوند و سپس به‌طور ناگهانی و پس از آنکه کاربر از آن‌ها گذشته، ظاهر می‌شوند. در برخی موارد ورودی صفحه لمسی (Touchscreen) به‌کلی از کار می‌افتد و در بعضی موقعیت‌ها اتصال گوشی Pixel 11 Pro به لپ‌تاپ چند بار پیاپی با شکست مواجه می‌شود؛ آن هم پس از بروز مشکل اتصال در فرایند راه‌اندازی اولیه.
قابلیت Continue On، که نسخه گوگل از Handoff اپل به شمار می‌رود، در زمان درست کار کردن تجربه‌ای واقعاً خوب ارائه می‌دهد، اما منتقد به‌ندرت از آن استفاده کرده است. در بخش هوش مصنوعی نیز Magic Pointer، نشانگر ماوس (Mouse Cursor) مبتنی بر Gemini با آگاهی از بافت (Contextual Awareness)، ایده‌ای هوشمندانه توصیف شده؛ هرچند در عمل کاربرد آن در استفاده روزمره بسیار کم بوده است.
بزرگ‌ترین ضعف: اکوسیستم اپلیکیشن‌ها
به باور منتقد، پشتیبانی از اپلیکیشن‌ها (App Support) بزرگ‌ترین مشکل Googlebook OS است. نسخه‌ای از مرورگر فایرفاکس که واقعاً برای این سیستم‌عامل بهینه شده باشد وجود ندارد و وضعیت اپلیکیشن‌هایی مانند Adobe Photoshop و Lightroom نیز بهتر نیست؛ این برنامه‌ها در فهرست اپلیکیشن‌های بهینه‌شده قرار دارند، اما در واقع نسخه‌های بزرگ‌شده تبلت اندروید هستند که قابلیت‌های کمتری دارند و کنترل‌های لمسی‌شان دشوار است. اپلیکیشن Spotify هم با وجود قرار گرفتن در همین فهرست، عناصر رابط کاربری بسیار کوچک و فضای هدررفته فراوانی دارد.
تنها شمار اندکی از اپلیکیشن‌ها به‌صراحت برای دسکتاپ ساخته شده‌اند، از جمله CapCut Pad، BandLab و Luminar؛ که هیچ‌کدام بخشی از جریان کاری معمول کاربران نیستند. مرورگر Chrome عملکرد بسیار خوبی دارد، اما این تنها یک پیروزی کوچک و قابل انتظار است.
سیستم‌عامل اپلیکیشن‌ها را در دسته‌بندی‌های متفاوتی قرار می‌دهد: «سازگار با دسکتاپ» (Compatible with Desktop)، «بهتر در وب‌سایت» (Better on the Website) و «ساخته‌شده برای موبایل» (Built for Mobile). اپلیکیشن‌های مبتنی بر وب معمولاً بی‌مشکل کار می‌کنند، اما دو دسته دیگر اغلب رابط کاربری آزاردهنده‌ای دارند یا عملکرد ضعیفی نشان می‌دهند. لایه ترجمه دودویی از Arm64 به x86-64 (Binary Translation Layer) که اجرای اپلیکیشن‌های اندرویدی مبتنی بر Arm را روی سخت‌افزار اینتل ممکن می‌کند، به‌خوبی کار می‌کند اما بی‌عیب نیست.
طراحی و سخت‌افزار؛ نقطه قوت اصلی
بدنه فلزی دستگاه با پوشش ضدلک (Anti-Fingerprint Coating) پوشانده شده که حسی نرم و تقریباً شبیه پلاستیک ایجاد می‌کند و در مجموع ظاهری متفاوت و دوست‌داشتنی به لپ‌تاپ می‌بخشد. کیبورد نیز با وجود شکل غیرمعمول کلیدها، بازخوردی پرانرژی دارد و تایپ روی آن لذت‌بخش توصیف شده است. نوار LED موسوم به Glowbar در بخش پشتی دستگاه نیز از جلوه‌های طراحی محسوب می‌شود.
نمایشگر ۲۸۸۰ در ۱۸۰۰ پیکسلی با نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز، رنگ‌های زنده، کنتراست چشمگیر و مشکی عمیق مشخصه پنل‌های OLED را ارائه می‌دهد و پوشش ۱۰۰ درصدی طیف رنگی DCI-P3 دارد. تنها ایراد ظاهری مورد اشاره، بیرون‌زدگی جزئی بخش بالایی نمایشگر است که احتمالاً برای آسان‌تر کردن باز و بسته کردن درب دستگاه طراحی شده است.
عملکرد، بنچمارک و باتری
در آزمون Geekbench 7، این دستگاه امتیاز ۲٬۳۴۹ در حالت تک‌هسته‌ای و ۱۰٬۲۸۹ در حالت چند‌هسته‌ای را ثبت کرده و در آزمون Steel Nomad Light از 3DMark امتیاز کلی ۸۹۲ با میانگین نرخ فریم ۶٫۶۱ را به دست آورده است. فن‌های دستگاه ظاهراً همیشه روشن هستند و هنگام اجرای برنامه‌هایی مانند Lightroom یا Photoshop صدای آن‌ها بلندتر می‌شود. عمر باتری در استفاده معمول روزانه حدود ۱۰ تا ۱۱ ساعت است که به تخمین ۱۳ ساعته لنوو نزدیک است.
جمع‌بندی؛ بخریم یا نه؟
نتیجه‌گیری این بررسی صریح است: بیشتر کاربران با پرداخت هزینه‌ای مشابه، بهتر است سراغ یک لپ‌تاپ ویندوز ۱۱ یا مک‌بوک ایر بروند. خرید لنوو گوگل‌بوک ۱۵ تنها برای کاربران متعصب اندروید منطقی است که به نسخه دسکتاپ این سیستم‌عامل علاقه دارند و می‌پذیرند که در ماه‌های آینده با محدودیت‌های اپلیکیشنی و ناپایداری‌های موقت دست‌وپنجه نرم کنند. سخت‌افزار این لپ‌تاپ محکم و خوش‌ساخت است، اما Googlebook OS در وضعیت فعلی بیش از آنکه یک سیستم‌عامل آماده استفاده باشد، یک آزمایش ناتمام به نظر می‌رسد.