یکی از سوره های قرآن کریم که با سوگند آغاز شده، سوره ی "عصر" است. در آیه ی ابتدایی این سوره، به "عصر" قسم خورده شده که مُراد از آن ممکن است دوران بعثت رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و یا دوران ظهور امام زمان علیه السّلام باشد. در آیه ی دومِ این سوره ی مبارکه به زیانکاری انسان اشاره شده است. اگر انسان هوشیار نباشد، لحظات ناب عُمر را به هدر خواهد داد و از این سرمایه ی عظیم بهره ی لازم را نخواهد برد و گرفتار زیانکاری خواهد شد. چنین انسانی همانند یخ فروشی است که سرمایه اش در حال آب شدن است. مهمترین دوران عُمر جوانی است و کسی که از این دوران طلایی به درستی استفاده نکند، در پیری دچار حسرت و افسوس می شود. مدینه ی فاضله تنها در دوران باشکوه ظهور امام زمان علیه السّلام محقّق می شود. بر طبق روایات، در عصر ظهور، ثروتها به طور مساوی بین مردم تقسیم می شود و همگان در سُرور و شادمانی به سر خواهند برد و حتّی حیوانات و پرندگان و ماهیان دریا احساس آرامش می کنند. پس از ظهور، حضرت عیسی به امام عصر اقتدا می کند و به دنبال او مسیحیان گروه گروه به دین اسلام ایمان می آورند.