کسی که امانت را رعایت نمی کند و به عهدش وفا نمی کند دین ندارد. امانتداری یعنی انسان نسبت به حقوقی که دیگران بر گردن او دارند امین باشد؛ اعم از حقوق مادی، معنوی، فردی و اجتماعی. این ها در بخش حق الناس است و حق الله هم بخش دیگری است. حق حیوانات و حق گیاهان حقوق غیر هستند. در امانت مسلمان بودن شرط نیست. امانتداری یک حق وضعی است که باید به آن عمل کنیم. امانت ادای حقوق دیگران است؛ چه دوست باشند و چه دشمن. امام صادق (ع) می فرماید: «امانت را ادا کنید؛ حتی اگر به قاتل امام حسین (ع) باشد.» پیامبر (ص) می فرماید: «سه چیز است که هیچ کس مجاز به ترک آن نیست: ۱. نیکی به پدر و مادر ۲. وفای به عهد. ۳. امانتداری» قرآن کریم در سوره نساء آیه ۸۵ می فرماید: «خداوند امر می کند که امانت ها را به اهلش برگردانید.» این اهل می خواهد دوست باشد، دشمن باشد، کافر باشد، یا مسلمان، یا هرکسی دیگر. خداوند در آیه ۸ سوره مومنون در توصیف انسان حقیقی می فرماید: «مومن حقیقی کسی است که اگر عهدی است به آن وفادار باشد.»