موقع انتخابات فصل جدی پدید می آید برای گفتگوی دینی و تبلیغ دین. انتخابات یک فرصت بسیار عالی برای تبیین دین است. دین به معنای درست و جامع کلمه. انتخابات را بیشتر از اینکه از لحاظ سیاسی و فرصت قدرت یافتن احزاب و رقبایی که در صحنه حضور دارند تلقی کنیم، یک فرصت معنوی و معرفتی تلقی کنیم. هر کس که رای می دهد این رای او و علت رای او در روز قیامت مورد سوال قرار می گیرد. هر رایی که داده شود، انسان مسئول است در روز قیامت درباره آن پاسخ بدهد. باید پیش خدا برای هر کار خود حجت شرعی داشته باشیم. تفاوت اینکه انتخابات را با قصد قربت یا بدون قصد قربت انجام دهیم چه تفاوتی دارد؟ بحث حق الناس در انتخابات چیست؟ و... حوزه علمیه و مراکز دینی و فرهنگی در تبیین معارف دین و در تبیین معارف انقلاب باید پیشرو و فعال باشد. معارف زیاد دینی و نکات تاریخی مختلف هست که در ایام انتخابات باید منتقل شود. یکی از جهت گیری های کلیدی این است که دین دعوت می کند به واقع بینی و راه شناخت تامین منافع ما را به ما نشان می دهد. یعنی اولین اثر دین، آباد کردن دنیا است. ولی تصور عمومی مردم این نیست. اگر هر موقع مردم خواستند دنیایشان آبادتر بشود، رفتند دنبال مسجد، این نشانه آن است که حوزه و مراکز دینی درست عمل کرده اند. روش تبلیغ چهره به چهره بهترین روش تبلیغ موثر است. گفتگو، مشاور، پرسش و پاسخ از روش های چهره به چهره است که بهترین آن گفتگو است. بسیاری از افراد و جریان ها نمی توانند چهره به چهره کار کنند و اصلا نمی خواهند که اینگونه کار کنند بلکه با جوسازی و دروغ پردازی و مبالغه آمیز صحبت کردن در موضوعات مختلف قصد انجام عملیات روانی در جامعه دارند تا به اهداف خود برسند. البته اینکه می گوییم چهره به چهره، حتما نباید حضوری باشد. از فضای مجازی جهت تبادل نظر با دیگران استفاده کنید. فقط متقاعد کردن هدف و اصل مطلب نیست. همین که دیگران را به فکر و تعقل و عقلانیت وادار کنیم به هدف اصلی خود رسیده ایم.