یکی از مفاهیم دینی که خیلی به گوش ما آشناست و حتی در فضای غیر دینی و در گفتگوهای دینی این کلمه استفاده می شود کلمه شریف اخلاص است. اخلاص چیست و چگونه می توانیم به آن دست پیدا کنیم و چرا برای خداوند مهم است. یکی از ویژگی های اخلاص پنهان بودن آن است. حتی خود انسان هم نمی تواند به راحتی تشخیص دهد آن کاری را که انجام داده واقعا مخلصانه بوده یا نه. در زمان انبیا گذشته تعیین اینکه کار واقعا مخلصانه است راحت تر بود. به این شکل که عبادت کرده و بعد قربانی انجام می دادند. بعد یک ساعقه از آسمان به قربانی زده می شد و فرد متوجه می شد که کارش مخلصانه بوده است. اما بعد از بعثت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم این سنت الهی کنار گذاشته شد. خدا می فرماید عمل را از متقین قبول می کند که در روایت منظور از متقین را مخلصین معرفی نموده است. موضوع اخلاص در صدر داستان های حیات بشر قرار دارد و همه ادیان الهی همین داستان را بلدند. چرا برای خدا، اخلاص اینقدر مهم است؟ معلوم است که چرا کار خوب، خوب است چون کار خوب را در تمام دنیا، انسان ها به عنوان یک کار خوب می فهمند و می پذیرند. ولی عدم اخلاص باعث فساد و بطلان آن عمل خوب می شود چرا؟ چون نیت و انگیزه، نیت خدایی نبوده. چون کار برای خدا نبوده. کمی عمل مخلصانه دست انسان را می گیرد و کمبودهای دیگر را جبران می کند. حضرت زهرا سلام الله علیها می فرماید کسی که عبادت مخلصانه انجام دهد، خدای متعال به سوی او بهترین مصلحت را نازل می کند. زندگی در گرو اخلاص است. ما با اخلاص می توانیم مصلحت خود را تغییر دهیم. اخلاص مقدرات ما را تغییر می دهد. مخلص بی تخصص و بی تعهد نداریم. معمولا آدم مخلص خودش را جلو نمی اندازد. بهترین مصلحت برای فرد با اخلاص به دست می آید. بهترین مصلحت برای جامعه با اخلاص به دست می آید. در دفاع مقدس به خاطر اخلاص پیروز شدیم. خدا کار مخلص را درست می کند. یکی از علامت های اخلاص، شهادت طلبی است. درجه اول اخلاص این است که نمازش را برای خدا بخواند. شهادت طلبی درجه عالی اخلاص است. قُلْ إِنَّ صَلاتِی وَ نُسُکِی وَ مَحْیایَ وَ مَماتِی لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ معنویت در یک جمله یعنی اخلاص. لذت بردن از زندگی در اخلاص است. یکی از ویژگی های انبیاء اخلاص است.