یکی از بهترین عبادت ها دعا است. خداوند می فرماید: «مرا بخوانید تا اجابت کنم شما را. من به شما از همه نزدیک ترم ، پس مرا صدا بزنید.» اگر انسان بخواهد نتیجه ی تحقق دعا را دریابد، باید از اعماق وجود و با خلوص نیت، خدا را صدا بزند. انسانی که فقر و نیاز خود را دریابد هیچ گاه از یاد خدا غافل نخواهد شد. اضطرار یکی از راه های نزدیک شدن به خداوند است. در مناجات امام علی (ع) نهایت فقر بنده نسبت به خدا به خوبی بیان شده است. حتی این احساس فقر را نیز باید از خدا خواست. ما بدون رحمت خداوند نمی توانیم کاری از پیش ببریم. انسان ها معمولا در زمان سختی و ناچاری خداوند را بهتر احساس می کنند و او را از صمیم قلب صدا می زنند. برای مثال افرادی که در آستانه ی مرگ هستند خدا را عاجزانه صدا می زنند. انسان موحد در همه حال، حتی وقتی می خواهد حاجات روزمره اش را رفع کند، این عجز را نشان می دهد. تأملی در اسماءالحسنی انسان را به این حالت نزدیک می کند.