عید نوروز که یک یک عید ملی است را اسلام امضا و تأیید نموده است. اسلام از فرصت ها به خوبی برای خیر انسان استفاده و دعوت کرده است. وقتی تاریخ را درباره نوروز مطالعه می کنیم، برخوردهای متفاوتی را مشاهده می کنیم. مردان الهی از این فرصت ها به خوبی استفاده می کنند. برخورد رجال مادی با عواطف ملت به این گونه است که مردم را به عیاشی، هدایای گرانبها، خوشگذرانی و لهو و لعب سوق می دهند. احادیث ائمه علیهم السلام ما را به دو نکته متوجه کرده است؛ یکی ملت را به مبارزه با دام های مادی پرست ها و دعوت به خدا سوق داده است و گفته است که در موقع سال تحویل اعمالی مانند روزه و نماز و دعا و... انجام دهید. ائمه علیهم السلام با این مبارزه افکار را متوجه خدا نمودند. جهت دوم جهت ثبوتی و قلبی بود یعنی سوق دل های مردم به سمت خدا. خدا در آیه ۱۷ و ۱۸ سوره روم می فرماید: "فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِینَ تُمْسُونَ وَحِینَ تُصْبِحُونَ". پس خدا را هنگام شام و صبحگاه (در نماز مغرب و صبح) تسبیح و ستایش گویید. "وَلَهُ الْحَمْدُ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِیًّا وَحِینَ تُظْهِرُونَ". و سپاس (اهل عالم) در آسمانها و زمین مخصوص اوست و شما نیز در تاریکی شب و نیمه روز (در نماز عشاء و ظهر و عصر) به ستایش او مشغول شوید. در معنویات باید "ابن الوقت" بلکه "ابوالوقت" بود. باید به وقت اهمیت داد. زمان هم ظاهر و باطن دارد. نماز شب زمان راز و نیاز است. انسان باید در سال نو نورانیت پیدا کند. صله رحم کنید. کمترین صله رحم این است که ارحام را اذیت نکنی.