ما در محضر خداوند فقیر مطلق هستیم و عین ربط هستیم؛ یعنی در نظام وجودی خودمون وابسته و محتاج هستیم. وقتی انسان سراغ غیر خداوند می رود، در واقع خودش را از عامل حیات خودش محروم کرده است. ریاضیات روح بشر طوری تنظیم شده است که بخش اصلی شخصیت ما فقط با خداوند آرامش می گیرد. ارتباط با خداوند اصلی ترین نیاز انسان است – چه انسان متوجه باشد و چه نباشد. وقتی که ارتباط انسان با خداوند متعال قطع باشد، انسان تعادلش را از دست می دهد. نظام شخصیتی انسان، تعادل و آرامش او در سایه ارتباط با حق تعالی است. کمالات جمادی جبران ارتباط انسان با خداوند را نمی کند. میزان شرافت و شخصیت انسانی یک انسان بسته میزان ارتباط خصوصی و شخصی او با حق تعالی است.