خطیب محترم به نحوست و سعادت ایام از دیدگاه اسلام می پردازد و ضمن اشاره به عید نوروز سنت هایی از قبیل صله ارحام، دید و بازدید، عیدی دادن، پاکی و تمیزی را مورد تأیید اسلام می داند. در ادامه تأکید می کند که سنت های غلط از نگاه اسلام فاقد اعتبار و ارزش است و در مقابل، هر رسم و منش درست، مورد تأیید اسلام است. ایشان در ادامه به غلط بودن سنت سیزده بدر اشاره می کند و ادامه می دهد که اگر کسی به صرف این که روز سیزده بدر نحس است، از خانه بیرون بزند غلط است اما این منافاتی با گردش در طبیعت ندارد. سخنران، بحث خود را با طرح این سوال که چرا ما به نحوست ایام اعتقاد داریم ادامه می دهد. ایشان با استناد به سخنان شهید مطهری، دلیل این امر را فرار از مسئولیت انسان می داند. و می افزاد که اعتقاد به این امور در ایام خلافت بنی امیه و بنی عباس بسیار زیاد رواج داشت. ایام نحس و مبارک در قرآن هم مورد تأیید قرار گرفته اما با نگاه امروزی ما متفاوت است. یک مورد آن در سوره مبارکه قمر آیه ۱۹ و مورد دوم در سوره مبارکه فصلت آیه ۱۶. اما چرا قرآن یک روز را نحس می داند و یک روز را مبارک؟ دلیلش این است که نحسی که در قرآن آمده با نحسی که ما مدنظر داریم متفاوت است. قرآن نحسی را از خود ما می داند و متذکر می شود اگر یک قوم و ملتی اعمالی را انجام دادند که مستحق عذاب شدند، آن روز برای آنها نحس است و اگر شبی، شب نزول رحمت و فرشتگان شد، آن شب، شب سعادت است. در نگاه قرآن سعادت و نحوست به روز خاص بر نمی گردد. در ادامه خطیب یادآور می شود که چون در بین عامه مردم اعتقاد به نحسی ایام بوده است، امامان ما به مردم توصیه می کردند که با خواندن قرآن، دادن صدقه و توکل به خدا به کارها و امورات خود برسید و به این نحسی بی اعتنا باشید.