ماه شعبان، ماهی پرفضیلت است و اعمالی مانند روزه گرفتن در این ماه بسیار سفارش شده است. امام صادق (ع) می فرمایند که روزه ی ماه شعبان ذخیره ای برای قیامت بوده و خدا امر معیشت روزه داران این ماه را زیاد می کند و آنان را از شر دشمنان حفظ می نماید. کمترین بهره ی روزه داری این ماه، وعده ی بهشت است. دیگر از اعمال ماه شعبان استغفار است. استغفار موجب تطهیر روح شده و انسان را برای ورود به ماه رمضان آماده می کند. در دعاهای ماه شعبان نیز به این آمادگی روح اشاره شده است. مناجات شعبانیه یکی از با ارزش ترین ادعیه سفارش شده در این ماه است که در مجموع با داشتن معانی عمیق، انسان را نه تنها برای رمضان بلکه برای آخرت آماده می سازد. این ماه، ماه اعیاد بزرگ است که مهمترین آنها نیمه ی شعبان و ولادت امام مهدی (عج) است. یکی دیگر از ولادت ها ی این ماه بزرگ، ولادت حضرت علی اکبر (ع) و روز جوان است. ایشان در سال سی و سه هجری در مدینه به دنیا آمدند و در سال شصت هجری و در واقعه ی کربلا به شهادت رسیدند. ایشان در حالی که مقام امامت نداشتند، اما عصمت امام را دارا بودند و از زیارت نامه ی ایشان اینطور بر می آید که در واقعه ی کربلا دارای همسر و فرزند بوده اند. ایشان شبیه ترین فرد از نظر اخلاق و چهره به رسول اکرم (ص) بودند.